خلاصه مقاله
این مقاله به بررسی جنبه‌های روانی و اجتماعی مراقبت‌های دوران بارداری می‌پردازد که برای عملکرد پزشکی و روانشناختی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تغییرات عاطفی که به‌طور طبیعی در دوران بارداری رخ می‌دهد، بررسی شده و شواهدی ارائه می‌شود که این تغییرات را با اثرات نامطلوب بالقوه بر بارداری و زایمان مرتبط می‌کند. اهمیت اضطراب و استرس‌های زندگی در تحقیقات بارداری و رابطه معکوس پیچیده آن‌ها با حمایت اجتماعی برجسته شده است. کلاس‌های آمادگی زایمان به عنوان نمونه‌ای از ارائه حمایت اجتماعی معرفی می‌شوند. انواع مختلف این کلاس‌ها و ارزیابی اثربخشی آن‌ها، و همچنین تعدادی از کارآزمایی‌های کنترل‌شده حمایت تقویت‌شده در دوران بارداری به طور خلاصه ارائه شده است. در نهایت، تأثیر ارائه مراقبت‌های بارداری بر زنان و همچنین نقش آن‌ها در مراقبت از خود مطرح می‌شود. نیاز به تحقیقات طولی و چندمتغیره پیچیده‌تر برای بررسی بیشتر ارتباط علّی بین کیفیت مراقبت‌های بارداری، پیامد بارداری و رشد بعدی کودک تأکید شده است.
مقدمه
مراقبت‌های دوران بارداری با هدف پیشگیری از عوارض بارداری و تضمین سلامت مادر و کودک انجام می‌شود. این پدیده نسبتاً جدید است و تنها در ۷۰ سال گذشته سیستم‌های مراقبت بهداشتی برای زنان باردار بر اساس ویزیت‌های روتین نزد پزشک یا ماما در فواصل منظم شکل گرفته است. ماهیت و الگوی مراقبت‌های بارداری در جهان غرب نه تنها از ملاحظات علمی، بلکه از عوامل سیاسی، حرفه‌ای و فرهنگی نیز ناشی شده است. در سال ۱۹۱۵، اداره کودکان در ایالات متحده به این نتیجه رسید که راه بهبود سلامت کودک، آموزش مادران برای مراقبت از خود در دوران بارداری است. اولین کلینیک‌های بارداری در سال ۱۹۱۰ در بیمارستان رویال آدلاید استرالیا، در سال ۱۹۱۱ در بیمارستان بوستون لاینگ-این، در سال ۱۹۱۵ در ادینبرو و در همان سال در بیمارستان گلاسکو تأسیس شدند.
تغییرات روانی در بارداری
نویسندگان روانکاوانه اولین کسانی بودند که پیچیدگی وظایف روانی بارداری و مادری را تشخیص دادند. بایبرینگ (۱۹۵۹) یکی از اولین کسانی بود که ادعا کرد بارداری یک بحران روانی-زیستی است که همه مادران باردار را بدون توجه به وضعیت سلامت روانی آن‌ها تحت تأثیر قرار می‌دهد. مانند هر بحران "طبیعی" که نقطه عطفی در زندگی است، این بحران عدم تعادل حادی ایجاد می‌کند که با این حال، تحت شرایط مساعد، می‌تواند به سطح جدیدی از بلوغ و یکپارچگی روانی منجر شود. نتیجه این بحران تأثیرات عمیقی نه تنها بر خود زن، بلکه بر رابطه اولیه مادر و کودک دارد.
مطالعات تجربی متعددی شواهدی در مورد تغییرات عاطفی، شناختی و رفتاری در دوران بارداری ارائه کرده‌اند. در حالی که شیوع بیماری روانی جدی در دوران بارداری نسبتاً پایین یافت شده است، تنش‌ها، دوسوگرایی، اضطراب افزایش‌یافته، خستگی و افسردگی افزایش‌یافته به طور مکرر گزارش می‌شوند. تجربیات فردی این حالات عاطفی بسیار متفاوت است.
از آنجایی که بسیاری از تغییرات عاطفی متنوع می‌توانند در دوران بارداری رخ دهند، توجه بیشتری به این احتمال شده است که اختلالات روانی می‌توانند بر روند بارداری، زایمان و تولد و در نتیجه رشد بعدی کودک تأثیر منفی بگذارند. تعدادی از مطالعات همبستگی نشان داده‌اند که عوامل روانی و اجتماعی در دوران بارداری با افزایش خطر عوارض فیزیکی مرتبط هستند.
مداخله برنامه‌ریزی‌شده برای کاهش مشکلات روانی در دوران بارداری
از آنجایی که یافته‌های تحقیقاتی نشان داده‌اند که درک حمایت بین‌فردی توسط مادران باردار به نظر می‌رسد اثرات بالقوه استرس زندگی را کاهش می‌دهد، چالمرز (۱۹۸۲) اشاره کرده است که سیستم‌های حمایت اجتماعی، مانند پزشکان، پرستاران، آموزش خانواده و مراقبت‌های بهداشتی نه تنها باید حضور داشته باشند، بلکه باید از کیفیت مؤثری برخوردار باشند. بررسی واقع‌بینانه ترس‌ها و مشکلات روانی در دوران بارداری توسط پرسنل حمایت اجتماعی برای پیشگیری از عوارض بالقوه بارداری ضروری است.
کلاس‌های آمادگی زایمان
شرکت در کلاس‌های آمادگی زایمان فرصتی را فراهم می‌کند که در آن مشکلات روانی تجربه‌شده در دوران بارداری می‌توانند مورد بررسی قرار گیرند. آموزش دوران بارداری تا حد زیادی از گسست در خطوط ارتباطی بین زنان و از دست دادن شبکه‌های غیررسمی سنتی حمایت آن‌ها نشأت گرفته است. انواع مختلفی از کلاس‌های آمادگی زایمان وجود دارد: برخی اوایل بارداری شروع می‌شوند و عمدتاً مراقبت از خود و بهداشت را آموزش می‌دهند. برخی دیگر در سه‌ماهه آخر بارداری برگزار می‌شوند و اساساً زنان را برای زایمان آماده می‌کنند. و برخی دیگر عمدتاً بر درس‌های مراقبت از مادر تمرکز دارند. با این حال، همه انواع، مؤلفه مشترک انتقال اطلاعات و مهارت‌ها و پرداختن به نگرش‌ها را دارند.
اثربخشی کلاس‌های آمادگی زایمان
ارزیابی اثربخشی کلاس‌های آمادگی زایمان طبیعتاً مورد توجه ویژه است. در تعیین این اثربخشی، عوامل متعددی دخیل هستند: کیفیت و نوع معلمان و روش تدریس، محتوای خاص کلاس‌ها و ویژگی‌های شرکت‌کنندگان.
به نظر می‌رسد هیچ مطالعه‌ای وجود ندارد که ویژگی‌های معلم یا روش‌های تدریس را با اثربخشی در به کارگیری یادگیری کسب‌شده در زایمان مرتبط کند. تا آنجا که به ویژگی‌های شرکت‌کنندگان مربوط می‌شود، داده‌های تحقیقاتی نشان می‌دهد که کلاس‌ها بیشتر توسط زنانی که اولین بارداری خود را تجربه می‌کنند و توسط کسانی که سابقه بارداری‌های ناموفق قبلی داشته‌اند، شرکت کرده‌اند. رابطه قوی بین حضور و تعدادی از متغیرهای اجتماعی-اقتصادی نیز وجود دارد. زنانی که در کلاس‌ها شرکت نمی‌کنند جوان‌تر، فقیرتر، بیشتر احتمال دارد که قبل از اتمام تحصیلات متوسطه مدرسه را ترک کرده باشند و کمتر احتمال دارد متأهل باشند.
کارآزمایی‌های کنترل‌شده حمایت اجتماعی و روانی صریح در دوران بارداری
حمایت اجتماعی و روانی عمومی به زنان باردار و زائو ممکن است بخشی از کلاس‌های آمادگی زایمان باشد، اما می‌تواند در طول عمل روتین استاندارد مراقبت‌های بارداری نیز ارائه شود. این حمایت عمومی می‌تواند شامل مواردی مانند مراقبت‌های شدید دوران بارداری، افزایش تعداد ویزیت‌ها، ویزیت‌های خانگی، تماس‌های تلفنی، خط تلفن ۲۴ ساعته، مراقبت خانواده‌محور، حمایت عاطفی، آموزش در رابطه با علائم زایمان زودرس و رفتارهای مرتبط با سلامت، اشتراک‌گذاری اطلاعات/بازخورد، حمل و نقل رایگان و غیره باشد.
نتیجه‌گیری
زایمان فرآیندی است که در آن حوزه‌های زیستی، اجتماعی و روانی به وضوح بیان می‌شوند. بنابراین فرصت طلایی برای یکپارچگی رویکردهای پزشکی و روانی-اجتماعی فراهم می‌کند. این تنها در صورتی قابل دستیابی است که بارداری و تولد به عنوان یک وضعیت زیست-روانی-اجتماعی بازتعریف شوند، نه یک مشکل پزشکی.
این مقاله جنبه‌های روانی و اجتماعی مراقبت‌های بارداری را که برای عملکرد پزشکی/روانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، برجسته کرده است. ما تغییرات عاطفی را که به‌طور "طبیعی" در دوران بارداری رخ می‌دهند بررسی کردیم و شواهدی ارائه دادیم که این تغییرات را با اثرات فیزیکی یا روانی نامطلوب بالقوه بر بارداری و زایمان مرتبط می‌کند. ما بر اهمیت اضطراب و استرس زندگی در تحقیقات بارداری و همچنین رابطه معکوس پیچیده آن‌ها با حمایت اجتماعی تأکید کردیم.