خلاصه مقاله
خواب خوب برای سلامت جسمی و روانی و کیفیت زندگی ضروری است. کم‌خوابی یک مشکل فراگیر و برجسته در جامعه ۲۴ ساعته مدرن است. شواهد قابل توجهی نشان می‌دهد که کم‌خوابی باعث طیف وسیعی از اختلالات پزشکی و روانی نامطلوب می‌شود. در سطح جهانی، کم‌خوابی در گروه‌های سنی مختلف شایع است و به عنوان یک اپیدمی بهداشت عمومی در نظر گرفته می‌شود که اغلب ناشناخته، کم‌گزارش‌شده و دارای هزینه‌های اقتصادی نسبتاً بالایی است. کم‌خوابی منجر به اختلال در سیستم‌های بدن می‌شود و باعث افزایش بروز بیماری‌های قلبی-عروقی، افزایش احتمال دیابت شیرین، چاقی، اختلال در عملکردهای شناختی، تصادفات وسایل نقلیه و افزایش حوادث در محل کار می‌شود. استفاده فزاینده از تلفن‌های هوشمند و دستگاه‌های الکترونیکی این اپیدمی را بدتر می‌کند. نوجوانان با کم‌خوابی احتمالاً اضافه‌وزن هستند و ممکن است از علائم افسردگی رنج ببرند. این مقاله با تأکید بر ارزیابی کیفیت خواب به عنوان یک نشانگر خطر اولیه مهم، که در نتیجه بروز طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها را کاهش می‌دهد، نتیجه‌گیری می‌کند.
مقدمه
کم‌خوابی با طیفی از پیامدهای منفی سلامتی و اجتماعی، از جمله عملکرد نامطلوب در مدرسه و بازار کار همراه است. کاهش مدت خواب با ۷ مورد از ۱۵ علت اصلی مرگ در ایالات متحده، از جمله بیماری‌های قلبی-عروقی، نئوپلاسم بدخیم، بیماری عروق مغزی، تصادفات، دیابت، سپتیسمی و فشار خون بالا مرتبط است. شواهد نشان می‌دهد که ارتباط بین خواب ناکافی و پیامدهای منفی مستقیم‌تر است، در حالی که ارتباط بین خواب بیش از حد و پیامدهای منفی غیرمستقیم‌تر به نظر می‌رسد. بنابراین، تأثیر کم‌خوابی مسئله برجسته‌تر در جامعه ما است و به دلیل اثرات گسترده آن، یک نگرانی عمده بهداشت عمومی را نمایندگی می‌کند. بر اساس طبقه‌بندی بین‌المللی اختلالات خواب (ICSD-3)، کم‌خوابی به عنوان الگوی خواب کوتاه‌شده‌ای تعریف می‌شود که حداقل به مدت سه ماه در بیشتر روزهای هفته ادامه داشته باشد، همراه با شکایت از خواب‌آلودگی در طول روز. کم‌خوابی گاهی با بی‌خوابی اشتباه گرفته می‌شود، اما فرصت خواب در این دو اختلال متفاوت است (افراد مبتلا به بی‌خوابی معمولاً نمی‌توانند بخوابند علی‌رغم داشتن فرصت برای انجام این کار).
مواد و روش‌ها
جستجوی گسترده ادبیات انجام شد و مقالات مرتبط از طریق جستجوهای آنلاین در پایگاه‌های داده الکترونیکی (PubMed، Medline، PsycINFO، Web of Science، Scopus و Global Health) شناسایی شدند. حدود ۳,۶۲۶ مقاله برای تکراری بودن و ارتباط با معیارهای ورود غربالگری شدند و در نهایت ۱۱۱ مقاله با متن کامل در این مرور گنجانده شد.
همه‌گیرشناسی
یک مطالعه اخیر در مورد شیوع اختلالات خواب بیش از ۲۰,۰۰۰ بیمار در هلند را بررسی کرد. این مطالعه میزان شیوع نگران‌کننده ۲۷.۳٪ را یافت، با ۲۱.۲٪ از مردان و ۳۳.۲٪ از زنان گزارش کردند که نوعی اختلال خواب دارند. یک مطالعه نمونه شبه‌تصادفی ملی در ۱۲ استان هلند شیوع ۲۳.۵٪ را نشان داد. نظرسنجی مبتنی بر پرسشنامه معتبر ICSD نشان داد که در کل نمونه، ۳۲٪ از اختلالات خواب عمومی شکایت داشتند در حالی که ۴۳.۲٪ گفتند که از کم‌خوابی رنج می‌برند. اگرچه نیاز به خواب در نوجوانان حدود ۹.۲۵ ساعت در روز تعیین شده است، هنوز بسیاری از نوجوانان کمتر از آنچه نیاز دارند خواب دریافت می‌کنند و در نتیجه بدهی خواب مزمن ایجاد می‌کنند.
توصیه‌های مدت خواب بر اساس سن
آکادمی آمریکایی طب خواب (AASM) و انجمن تحقیقات خواب (SRS) توصیه کرده‌اند که بزرگسالان ۱۸ تا ۶۰ ساله باید به طور منظم هفت ساعت یا بیشتر در شب بخوابند. علاوه بر این، گزارش اجماع بنیاد ملی خواب (NSF) بیان کرده است که هفت تا نه ساعت برای بزرگسالان ۱۸ تا ۶۴ ساله توصیه می‌شود، در حالی که هفت تا هشت ساعت برای افراد ۶۵ ساله و بالاتر پیشنهاد می‌شود.
پاتوفیزیولوژی
بیومارکرهای خاصی در طول کم‌خوابی آزاد می‌شوند. مطالعات تجربی با subjects انسانی نشان داده‌اند که نشانگرهای پیش‌التهابی پس از از دست دادن خواب ناشی از آزمایشگاه تغییر می‌کنند. نشانگرهایی که در کمبود خواب حاد dysregulated شده‌اند شامل IL-6، آنتاگونیست گیرنده IL1 و آمیلاز بزاقی هستند. در یک تحلیل از داده‌های ۱,۰۲۴ بزرگسال در مطالعه Wisconsin Sleep Cohort، مشخص شد که مدت خواب کوتاه با لپتین پایین‌تر و سطوح گرلین بالاتر مرتبط است.
عوامل مؤثر
مطالعات مشاهده کرده‌اند که مدت خواب و خواب‌آلودگی روزانه بر اساس جنسیت و وضعیت تأهل متفاوت است. وجود کودکان در خانواده اغلب به کم‌خوابی در بزرگسالانی که با آنها زندگی می‌کنند کمک می‌کند. کم‌خوابی معمولاً یک شرایط طولانی‌مدت است که اغلب با عوامل بیولوژیکی یا اختلال شبانه‌روزی مرتبط است. مرورهای مطالعات در مورد عوامل علّی احتمالی همچنین نشان داده‌اند که تأثیرات ژنتیکی ممکن است تا یک‌سوم موارد کم‌خوابی را توضیح دهند. مدت خواب ناکافی با مصرف بالای نوشابه از طریق مصرف بیش از حد نمک یا نوشیدنی‌های گازدار و مصرف کمتر سبزیجات مرتبط است.
نتایج: تظاهرات کم‌خوابی
اثرات شناختی
کم‌خوابی می‌تواند به رفتار نابهنجار کمک کند. subjects که به طور مزمن محدود به خواب هستند ممکن است رفتارهای ریسک‌پذیر افزایش‌یافته از خود نشان دهند، یا به طور ذهنی ممکن است نقص‌هایی در استدلال نشان دهند که ناشی از جستجوی نتیجه‌گیری‌های زودرس بدون در نظر گرفتن همه جنبه‌های یک مشکل است.
خلق و قضاوت
محدودیت مزمن خواب در نوجوانان ممکن است خطر خودکشی را افزایش دهد. از دست دادن خواب می‌تواند اثرات منفی بر کنترل خلق و رفتار داشته باشد. تحریک‌پذیری، بدخلقی و تحمل پایین ناکامی شایع‌ترین علائم توصیف‌شده در subjects مبتلا به محدودیت خواب هستند.
خواب‌آلودگی و ریزخواب
خواب‌آلودگی روزانه مستقیم‌ترین نتیجه از دست دادن خواب است که توسط نوجوانان گزارش شده و به طور قابل توجهی به عنوان مشکل در بیدار شدن در صبح ظاهر می‌شود. خواب‌آلودگی همچنین با تمایل قوی به دوره‌های کوتاه خلأ ذهنی (یا اپیزودهای میکروسleep) مرتبط است، که خطر تصادفات وسایل نقلیه موتوری و سایر حوادث را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد.
اثرات بر فیزیولوژی تنفسی
علاقه فزاینده‌ای به تأثیر خواب و اختلالات آن بر تنظیم فرآیندهای التهابی و بیماری‌های بافتی، به ویژه در زمینه بیماری‌های متابولیک و قلبی-عروقی وجود دارد. سندرم آپنه انسدادی خواب (OSAS) معمولاً همراه با کم‌خوابی دیده می‌شود.
بیداری و هوشیاری
مدت خواب ناکافی مزمن معادل به طور متوسط ۵.۶ ساعت خواب در طول ۲۴ ساعت، عملکرد زمان واکنش نوروبیولوژیک را دو برابر و وقفه‌های توجه را پنج برابر افزایش می‌دهد.
خستگی و کوفتگی
شواهدی وجود دارد که از دست دادن خواب می‌تواند فرآیندهای شناختی فعال مانند برنامه‌ریزی، مقابله و حل مسئله را مختل کند.
اثرات بر سلامت روان
از دست دادن خواب مزمن و خواب‌آلودگی مرتبط و اختلالات روزانه در نوجوانی یک مانع واقعی برای دستیابی به موفقیت تحصیلی، سلامت (به عنوان مثال افسردگی، خطر چاقی افزایش‌یافته) و ایمنی (مانند تصادفات رانندگی) است.
افزایش بروز بیماری‌های قلبی-عروقی
کم‌خوابی با بیماری قلبی-عروقی مرتبط است و در گروه‌های نژادی و قومی متعدد مطالعه شده است. به طور مشابه، ارتباط بین کم‌خوابی و دیابت شیرین در تعدادی از اقلیت‌های نژادی و قومی نشان داده شده است. کم‌خوابی همچنین با خطر cardiometabolic و اختلال نوروcognitive مرتبط است.
اثرات بر سیستم ایمنی
از دست دادن خواب می‌تواند بر اجزای سیستم ایمنی حیاتی برای مقاومت میزبان به بیماری عفونی تأثیر منفی بگذارد. علاوه بر این، مدت خواب کوتاه و اختلالات خواب به طور آینده‌نگر افزایش حساسیت به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی را پس از چالش ویروسی آزمایشی پیش‌بینی می‌کنند.
چاقی و متابولیسم
خواب نقش محوری در متابولیسم انرژی دارد. هم خواب کافی و هم رژیم‌های غذایی با کیفیت بالا برای پیشگیری از چاقی حیاتی هستند. مطالعات متعدد ارتباطاتی بین کم‌خوابی و چاقی نشان داده‌اند. افزایش مصرف غذا در طول کم‌خوابی یک سازگاری فیزیولوژیکی برای تأمین انرژی مورد نیاز برای حفظ بیداری اضافی است، اما زمانی که غذا به راحتی در دسترس است، مصرف اغلب بیش از آنچه مورد نیاز است می‌شود.
افزایش خطر دیابت شیرین
کم‌خوابی، یا به طور دقیق‌تر سرکوب خواب موج آهسته و خواب حرکت سریع چشم، با مقاومت به انسولین مرتبط است.
میگرن
شیوع کم‌خوابی به طور قابل توجهی در بیماران مبتلا به میگرن در مقایسه با گروه‌های سردرد غیرمیگرنی یا بدون سردرد بالاتر است.
فرسودگی شغلی بالینی
در یک مطالعه، مشخص شد که کم‌خوابی، اشتغال ذهنی با افکار کار در زمان اوقات فراغت و تقاضاهای بالای کاری عوامل خطر برای فرسودگی شغلی بالینی بعدی هستند.
افزایش خطر سرطان‌ها
کم‌خوابی، شامل مدت خواب کوتاه و اختلال خواب، ممکن است با خطر افزایش‌یافته تشکیل تومور سرطانی مرتبط باشد. اختلال خواب خطر سرطان سینه را افزایش می‌دهد.
اختلالات خواب-بیداری در کارکنان نوبت‌کار
مطالعات آزمایشگاهی نشان داده‌اند که استرس cardiometabolic و اختلالات شناختی توسط کار نوبتی و همچنین کم‌خوابی افزایش می‌یابند.
بحث
عموم مردم اغلب جدیت کم‌خوابی را کم‌ارزش می‌دانند و ممکن است نگرش کلی‌تری داشته باشند که در طرح بزرگ مشکلات زندگی، "خواب کافی نداشتن" جایگاه نسبتاً پایینی در نردبان نگرانی‌های سلامت شخصی دارد. در نتیجه، کم‌خوابی اغلب توسط بیماران در مصاحبه‌های پزشکی گزارش نمی‌شود.
برای اطمینان از خواب کافی، بیماران باید زمان‌های بیدار شدن قابل پیش‌بینی تعیین کنند، از استفاده از دستگاه‌های الکترونیکی قبل از زمان خواب معمول خودداری کنند و ورزش بدنی کافی انجام دهند. کارفرمایان باید از اهمیت استراحت برای سلامت کلی و مسئولیت کسب‌وکارها برای فراهم کردن محیط و شرایط کاری که با حق کارمند برای خواب کافی تداخل نداشته باشد، آگاه شوند. مدیران کسب‌وکار باید فضاهای کاری روشن‌تر را برنامه‌ریزی و ایجاد کنند. مقامات مدارس باید شروع مدارس را دیرتر در نظر بگیرند تا با نیاز حیاتی دانش‌آموزان به خواب در دوران نوجوانی تداخل نداشته باشد.
نتیجه‌گیری
کم‌خوابی و پیامدهای سلامتی آن ممکن است توسط پزشکان ناشناخته بماند زیرا بسیاری از برنامه‌های درسی دانشکده‌های پزشکی اهمیت خواب برای سلامت کلی را تأکید نمی‌کنند. علل شکایات شایع بیماران از ضعف روزانه، خستگی، کندی، رانندگی کسل‌آور و مشکلات فکری ممکن است اغلب به اشتباه به استرس‌های زندگی مانند مشکلات خانوادگی یا اجتماعی نسبت داده شود تا به علت اساسی‌تر استراحت ناکافی. نیاز واضحی وجود دارد که متخصصان پزشکی اطمینان حاصل کنند که بیماران آنها از عوامل شایع اختلال خواب مانند جت‌لگ یا کار نوبتی آگاه هستند. با این حال، به طور اساسی‌تر، نگرش‌های بیماران در مورد اثرات منفی خواب ناکافی بر سلامت باید مورد توجه قرار گیرد.